Een van mijn jaarlijkse doelstellingen is van 4 trainers een training bij te wonen. Andere trainers doen dingen op hun manier, waar ik weer van kan leren en wat mijn traningen dan mogelijk weer ten goede komt. Leren leren. In mijn ogen – en die van mijn deelnemers - draagt dat bij aan mijn professionaliteit.
Op 14 en 15 oktober had ik weer zo’n beleving. Moriteru Ueshiba was in Nederland, de kleinzoon van de grondlegger van aikido. Deze kleinzoon is overigens reeds de 60 gepasseerd. Hij geldt als het voorbeeld voor aikido in de wereld. In het Japans is zijn formele titel doshu. Extra bijzonder om zijn voorbeeld te zien. Met name de rust en eenvoud vielen mij op. Een moment was voor mij indrukwekkend en dat had in wezen niets met die les te maken maar vooral met leiderschap.
Op een gegeven moment maakte hij een gebaar waarmee hij bedoelde of de deelnemers meer ruimte wilden maken voor zijn uitleg en voorbeeld. Een van de deelnemers begreep dit als dat hij werd uitgenodigd om met de doshu te oefenen. Op een non-verbaal grappige manier liet de doshu blijken dat dit niet de bedoeling was. Dit gaf een enig gelach bij de andere deelnemers. Daarna gebeurde het. De doshu zag in dat die deelnemer de communicatie anders had geinterpreteerd en begreep de kant van de deelnemer. Hij nodigde alsnog die deelnemer uit met hem te oefenen. Daarmee (h)erkende hij in wezen dat de interpretatie van de deelnemer OK was en beloonde hij in mijn ogen in feite de aanvankelijke alertheid en het initiatief van de deelnemer. Een mooi voorbeeld van waarnemen, omgaan met, en inspelen op signalen uit de omgeving; feedback. In Japan heet dat zanshin.
Daarbij in algemene zin voor dat weekend voor mijzelf een voorbeeld dat wanneer ik iets onderneem, de kans bestaat dat ik langs een onverwachte kant iets zie en leer. De demonstratie van de doshu is op YouTube te zien. Op deze weblog ook een video met een demonstratie.
Geplaatst door Boudewijn Krijger 
Twee weken geleden belde mijn aikido leraar. Hij was ziek en vroeg of ik de les wilde overnemen. Zoiets doe ik graag. In dit geval geheel onvoorbereid. Een van de deelnemers had een specifieke vraag over een aikido examen dat hij wilde doen. Ik kreeg zijn lijstje met technieken. In hele kleine letterjes stonden ze onder elkaar. Kon ze nauwelijks lezen. Toegegeven, dit ligt aan mij. Sinds enige tijd gebruik ik een leesbril. Maar goed, die had ik niet bij me… Door de beperkingen van het ontbreken van voorbereiding en m’n lezen werd het beroep op m’n intuïtie en ervaring groter. Verder kon ik weer eens volledig m’n improvisatievermogen aanspreken. Ik ga dan op zoek naar verbanden.
Geplaatst door Boudewijn Krijger 
De ideeën en principes vanuit aikido gebruik ik regelmatig in coach en trainingstrajecten. In 1997 ben ik met aikido begonnen vanuit mijn langgekoesterde wens uit de eerste helft van de 70-er jaren ‘iets’ met een krijgskunst te doen. Bron van de wens is de TV serie Kung Fu.
Tegenwoordig wordt veel gezegd en geschreven over mindfullness en awareness. Aanwezig zijn in het hier-en-nu. De 
Geplaatst door Boudewijn Krijger 
In november 2008 hebben 20 aikidoka van Shi Zen Ryu een bezoek gebracht aan de Kumano Juku Dojo in Shingu, Japan. De reis naar Japan vond oorspronkelijk plaats om deel te nemen aan de Kokusai Taikai 2008, de internationale bijeenkomst in Tanabe, Japan. Naar aanleiding van dit bezoek heeft Shi Zen Ryu Anno shihan uitgenodigd voor een stage in onze dojo. Anno shihan deze uitnodiging aanvaard en zal een stage geven van 22 – 24 mei 2009. Hij zal daarbij geassisteerd worden door Tsutomu Sugawa shihan (7e dan) en Teruo Nishi (6e dan).
