Kiezen…

Kiezen… altijd een bepalend aspect in mijn leven. Waarvoor kies ik en waartoe? En wanneer ik voor het ene kies, laat ik (al?) het andere. Hoe weet ik dan –  nadat ik gekozen heb - dat ik de juiste keuze heb gemaakt? Treffende uitspraak hierin van een van mijn trainers uit een recent verleden: 

A choice is never wrong if it’s for the right reason…

We kiezen. Conti-nu, bewust en onbewust. Zoals Krishnamurti ooit aangaf, bepalen we in het heden vanuit het verleden onze toekomst. In het moment heb ik de mogelijkheid te kiezen voor mijn toekomst. Ook al is die slechts een fractie of klein stapje van me vandaan. Toekomst creëren? Ja, maar… Stuwt mijn verleden hierin of remt dat me juist? In hoeverre ben ik me daarvan bewust? Trouwens, niet kiezen is ook een keuze en bepaalt ook mijn toekomst.

Wat mij helpt, is kiezen omdat ik iets wìl doen ten guste van een bepaald doel. Dat doel wordt veelal bepaald door een verwachting die ik bij iets of van iemand (mezelf?) heb. Die verwachting komt voort uit wat ik belangrijk vind omdat… Het antwoord daarop geeft een inkijk in (een stuk van) mijn missie/visie.

Tijdens training en coaching komt dit regelmatig aan de orde. Verhelderen van wederzijdse verwachtingen is in mijn ogen een belangrijke sleutel in effectieve samenwerking. De dilemma’s, gedachten, stemmen  bij het maken van de keuzes lijken dan vaak verrassend op de twijfelscheppende Cheshire Cat uit Alice in Wonderland. Wat ‘zegt’ jouw eigen ‘Cheshire Cat’ op het moment dat je wilt kiezen?

Enig idee…?

Gedachten gaan snel (voorbij). Zeker bij mij. Wanneer ik iets wil gaan doen, helpt het mij enorm wanneer ik overzicht heb over wat er allemaal dient te gebeuren om vervolgens een plan te maken. Niet in de laatste plaats omdat ik nogal snel afgeleid ben door allerlei gedachten, beelden en ideeën die in me opkomen. Overzicht is op diverse manieren te creeren; lijstjes, schema’s. Een van de manieren die voor mij werkt is MindMapping; letterlijk in kaart brengen wat in me opkomt of in kaart brengen op basis van wat er al is.

Hiertoe ooit aangezet door Ton Planken en zijn verfrissende boek SpringPlank naar Creativiteit. Met het hieruit in mijn ontstane enthousiasme een heuse MindMap map aangelegd waarin ik krabbels, artikelen etc. verzamel. Minimaal eens per maand pak ik de map en bekijk de inhoud. Sta dan vaak verbaasd hoe binnen een paar minuten aanvullende dingen naar boven komen en ik verbindingen ontdek tussen verschillende onderdelen. Bijkomend effect is dan ook dat in de dagen erna onderweg nieuwe ideeën en soms ook inzichten verschijnen. Het lijkt een proces te worden dat zichzelf onderhoud. En wellicht het allerbelangrijkste: het is leuk en geeft energie. Gewoon spelen zoals ik dat ken van ‘vroeger’, heerlijk. De – voor mij – pakkende spreuk uit  Zie jij de gorilla? van Richard Wiseman onderschrijft dit.

Je houdt niet op met spelen omdat je oud wordt, je wordt oud omdat je ophoudt met spelen…

Creativiteit is een proces. Het is niet te forceren maar wel te stimu-leren. Hoe dit verder te benutten wordt duidelijk in de training Creativiteit en Resultaat die diverse malen heb verzorgd. Geweldig te zien hoe deelnemers met energie en enthousiasme hun creativiteit aanboren en vergroten.

Aanwezig…

Ben thans het boek Geweldloze Communicatie van Marshall Rosenberg aan het herlezen en in september een training. Ik realiseer me dat de manier waarop ik communiceer geweldadiger kan zijn dan ik me veelal besef, doordat ik uitdrukkingen gebruik die nodeloos beschuldigend zijn. In dit boek een pakkende quote van Martin Buber:

“Ondanks alle overeenkomsten heeft elke levenssituatie, als een pasgeboren baby, een nieuw gezicht, dat er nog nooit eerder geweest is en nooit opnieuw zal komen. Het vraagt een reactie van jou die niet op voorhand voor te bereiden is. Het vraagt niets van wat al gebeurt is. Het vraagt aanwezigheid, verantwoordelijkheid; Het vraagt jou.”

Het doet me denken aan Zan Shin. Zan Shin is de Japanse karakter voor aandacht, aanwezigheid, alertheid. De letterlijke vertaling is overgebleven geest. Deze aandacht draagt er aan bij dat we in het nu zijn en intuïtief handelen. Het zoals met zoveel aspecten in ons leven een paradox. Aan de ene kant is zan shin alertheid en scherpte. Aan de andere kant rust – ontspannen bewustzijn. Vanuit budo en samurai kan zan shin het verschil betekenen tussen leven en dood.

Realiteit…

Wanneer beslissingen genomen  worden over een specifieke ontwikkeling of situatie ‘hoe lossen ik dit op…?’ is het vaak raadzaam zo objectief als mogelijk de realiteit onder ogen te zien. Of dat ook de waarheid is, is een tweede. Want onze realiteit is altijd een momentopname, gebaseerd op dat wat we waarnemen. We nemen waar en reageren door onze mentale modellen doordat we de door Chris Argyris zogenaamde inferentieladder bewandelen.

Vanuit oogpunt van systeemdenken haal ik regelmatig de uitspraak van Albert Einstein aan:

De oplossing voor een probleem ligt vaak op een ander niveau dan waar het probleem zich voordoet

Te veel en te vaak zie ik dat problemen opgelost worden met een – wat ik noem – lapmiddel. Door de waan van de dag wordt zo snel als mogelijk gereageerd en niet verder gekeken. Bijvoorbeeld; Verkoop loopt terug, dus… de verkoopstaf moet een verkooptraining volgen.

In mijn werk vind ik nog steeds één van de boeiende aspecten met de ander(en) te kijken naar wat de ervaren realiteit is en waar die op gebaseerd is. Daaruit komen dan de meest effectieve inzichten, aangrijpingpunten en oplossingen. Denk hierbij ook steeds aan de uitspraak van Yftach Sagiv

The physical universe is your guru

Wat is jouw realiteit?

Vitamine-A..!

Eerder deze week heb ik bij Kwik-Fit in Leiden een barstje in de voorruit van m’n auto laten repareren. Mocht van mijn regionale verzekering Univé . Die me overigens snel en effectief hebben geinformeerd nadat ik ze belde met de vraag ‘wat te doen…?’. Na de ruitreparatie komt de Kwik-Fit man op mij af en zegt ‘meneer Krijger, uw auto is gereed. Zal ik hem naar buiten rijden of doet u dat zelf?’ Een kleine verbazing bekroop me ‘Gôh, hij weet m’n naam.‘ Met een glimlach op mijn gezicht reed ik de garage uit.

Dacht daarna meteen aan de uitdrukkingen gewone dingen ongewoon goed doen en mond-op-oor reclame uit de inspirerende training van Ton Planken. Vanuit oplettendheid en nieuwsgierigheid kan je aandacht persoonlijk maken en daarmee het verschil.

Vitamine-A noem ik dat. Klanten hebben dat nodig.

Inspiratie…

Zet ik zojuist de nieuwe ‘spreuk van de maand’ verderop rechts in de kantlijn en loop wat heen en weer in de woonkamer. Ergens achter in mijn hoofd zit de gedachte dat ik een nieuw item voor de blog wil maken. Zie ik – terwijl ik loop – het kleine boekje ‘Inspiratie van dag tot dag’ van Stephen Covey liggen. Ik sla 30 augustus open en lees het volgende: 

“We hebben meer behoefte aan visie en richting dan aan een kaart van het te verkennen terrein. Meestal weten we niet wat we we nodig hebben om er doorheen te komen. Veel hangt af van ons beoordelingsvermogen op het moment zelf. En dan laten we ons leiden door een innerlijk kompas.”

Dit verwijst dan weer naar betreffende bladzijde in 7 Eigenschappen van Effectief Leiderschap. Voor mij een prettige manier van mijn zaag scherp houden. Welke kant wijst jouw innerlijk kompas op?

Een leven lang leren…

Bijdragen aan leren zie ik als mijn taak en uitdaging. Aikido is een van de inspiraties voor mij hierin geweest. Niet in de laatste plaats omdat het een van de essenties is vanuit aikido.

Gisteren had ik het genoegen aanwezig te zijn bij een dilpoma uitreiking op Nyenrode. Ik had een groep leidinggevenden een jaar lang begeleid. Een avond vol warmte, tevredenheid, trots en energie. Bijzonder daarbij was een korte toespraak van Paul de Blot (86), een levend voorbeeld van leren als levenspad. Sinds 1979 een bepalend gezicht op Nyenrode.

Dit is de 2e keer deze week dat Paul de Blot ‘ongevraagd’ op mijn pad komt. Wat wil ik hiermee? In ieder geval bevestigt hij voor mij een idee en quote die ik regelmatig hanteer:

“de effectiviteit van de ‘harde’ realiteit wordt bepaald door onze ‘softe’ vaardigheden…”

 De nieuwe publicaties op zijn blog neem ik met genoegen op in deze site.

 

Vuur en vlam…

Regelmatig komt in mijn training of coaching het thema vuur en vlam aan de orde. Veelal in de context van bijvoorbeeld drijfveren. Nu lees ik het boek Walden van Henry D. Thoreau en kom daarin een pakkend fragment tegen uit het gedicht The Wood Fire van Ellen Sturgis Hooper (1812 – 1848). Frappant weer hoe een metafoor beeldend werkt.

Nooit, klare vlam, mag mij worden ontzegd
Uw dierbare liefde, diep, levensecht.
Wat is behalve mijn hoop ooit zo stralend gestegen?
Wat heeft op geluk na zo diep in het duister gelegen?

Waarom zijt gij verbannen van haarden en zalen,
Gij die wij allen beminnen en gaarne onthalen?
Was uw bestaan te denkbeeldig misschien
Om ‘t int het alledaags licht van ons leven te zien?

Maakte uw heldere glans onze ziel deelgenoot
Van verborgen mysteries? geheimen te groot?
Wel, wij zijn veilig en sterk, wij zitten op dit uur
Naast ‘t zonder schimmen opflakkerend vuur,
Waar niets ons verblijd of bedroefd, maar vuur ons verwarmd heeft
Aan voeten en handen – en niet naar nog meer streeft;
Bij ‘t nuttige houtvuur, compact opgebouwd,
Kunnen wij rustig gaan zitten en slapen in ‘t heden,
Niet beducht voor spoken uit ‘t duister verleden
Die met ons spraken bij ‘t flakkerend licht van oud hout.

Vooruitgang…

“Every day you may make progress. Every step may be fruitful. Yet there will stretch out before you an ever-lengthening, ever-ascending, ever-improving path. You know you will never get to the end of the journey. But this, far from discouraging, only adds to the joy and glory of the climb.”

 - Sir Winston Churchill-

Schoonheid…

“The longer I live the more beautiful life becomes. If you foolishly ignore beauty, you will soon find yourself without it. Your life will be impoverished. But if you invest in beauty, it will remain with you all the days of your life.”

 - Frank Lloyd Wright -