Categorie archief: Boeken

Boek die bijdragen aan de dagelijkse gang van allerlei zaken

Vrijheid…

Vrijheid is weten wie je bent

– Freek de Jonge –

goldfish jumping out of the waterWanneer je beter zicht hebt op wie je bent, ben je beter in staat om te gaan met verandering. Dat vraagt reflectie. In het boek ‘Stilstaan bij verandering’ interviewden de auteurs elf veranderaars. De resultaten vergeleken ze met hun eigen ervaring als organisatie adviseur. Op basis daarvan stellen zij:

Organisaties en mensen vormen verzamelingen van schijnbare tegenstellingen en tegenstrijdigheden. Succesvolle veranderaars lukt het beter deze paradoxen te hanteren.

Omgaan met onder meer de volgende vijf paradoxen draagt in hun ogen bij aan succesvol veranderen:

  • Authenticiteit en rolverwachting
  • Kracht en kwetsbaarheid
  • Ratio en intuïtie
  • Sturen en steun vinden
  • Continueren en veranderen

Wellicht een suggestie stil te staan bij de volgende vragen:

  • Welke paradox spreekt aan?
  • Wat maakt dat deze je aanspreekt?
  • Waar kom je die tegen in je eigen omgeving?
  • Wat is jou manier om er mee om te gaan?
  • Welke opvattingen/overtuigingen/normen spelen mogelijk een rol?

Een paradox die ik zelf veel tegenkom is dat ik er van overtuigd ben dat vrijheid alleen beleefd kan worden bij de gratie van afbakening en vice versa. Afbakening in de zin van verwachtingen gebaseerd op datgene wat essentieel is: onze behoefte.

be the change

Bron: Coachingskalender 2012

Advertenties

Enig idee…?

Gedachten gaan snel (voorbij). Zeker bij mij. Wanneer ik iets wil gaan doen, helpt het mij enorm wanneer ik overzicht heb over wat er allemaal dient te gebeuren om vervolgens een plan te maken. Niet in de laatste plaats omdat ik nogal snel afgeleid ben door allerlei gedachten, beelden en ideeën die in me opkomen. Overzicht is op diverse manieren te creeren; lijstjes, schema’s. Een van de manieren die voor mij werkt is MindMapping; letterlijk in kaart brengen wat in me opkomt of in kaart brengen op basis van wat er al is.

Hiertoe ooit aangezet door Ton Planken en zijn verfrissende boek SpringPlank naar Creativiteit. Met het hieruit in mijn ontstane enthousiasme een heuse MindMap map aangelegd waarin ik krabbels, artikelen etc. verzamel. Minimaal eens per maand pak ik de map en bekijk de inhoud. Sta dan vaak verbaasd hoe binnen een paar minuten aanvullende dingen naar boven komen en ik verbindingen ontdek tussen verschillende onderdelen. Bijkomend effect is dan ook dat in de dagen erna onderweg nieuwe ideeën en soms ook inzichten verschijnen. Het lijkt een proces te worden dat zichzelf onderhoud. En wellicht het allerbelangrijkste: het is leuk en geeft energie. Gewoon spelen zoals ik dat ken van ‘vroeger’, heerlijk. De – voor mij – pakkende spreuk uit  Zie jij de gorilla? van Richard Wiseman onderschrijft dit.

Je houdt niet op met spelen omdat je oud wordt, je wordt oud omdat je ophoudt met spelen…

Creativiteit is een proces. Het is niet te forceren maar wel te stimu-leren. Hoe dit verder te benutten wordt duidelijk in de training Creativiteit en Resultaat die diverse malen heb verzorgd. Geweldig te zien hoe deelnemers met energie en enthousiasme hun creativiteit aanboren en vergroten.

Stap vooruit…?

‘Hoe gaat het..?’ is een veelgestelde vraag met als veelgehoord antwoord ‘Oh, ehh goed…’

Een vriend van me vraagt daarna vaak: ‘…en hoe gaat het nou écht?’ vanuit oprechte interesse. De aanvankelijke vraag is dusdanig open en raakt veel aspecten van ons leven dat het formuleren van het antwoord lastig maakt. ‘goed’ is dan de makkelijke (uit)weg. Of ligt het aan de vrager die niet genoeg tijd en ruimte neemt om de vraag te richten op een specifiek aspect van het leven van de ander. Enfin, hoe goed gaat het eigenlijk met je als het goed met je gaat? Want laten we wel zijn, het gaat toch goed..?

Onlangs las ik ‘Tot hier. En nu verder’ van Marshall Goldsmith. Wat me daarin vooral aanspreekt zijn de overtuigingen van succesvolle mensen en de feedforward methode. Deze laatste is enerzijds eenvoudig en anderzijds lastig. Eenvoudig omdat het in beginsel ‘slechts’ gaat om het stellen van de vraag: ‘Wat kan ik anders doen om een betere <rol> te zijn?’. De <rol> kan iedere rol zijn: ouder, broer, zus, (levens)partner, vriend(in), collega, leidinggevende, medewerker, etc. Lastig wellicht omdat het kwetsbaarheid aan de dag legt.

Door de feedforward verkleinen we de blinde vlek (C) in ons Johari venster dat kan tonen wat voor ons en/of de ander (on)bekend is. Daardoor vergroten we de vrije ruimte (A) met als gevolg een verhoogde effectiviteit en wellicht ook professionaliteit.

Vier acties om een stap vooruit te komen:

  1. Bepaal in welke rol je mogelijk wilt verbeteren en wat je eventueel wilt verbeteren
  2. Bespreek dit met iemand die jou – in die rol – kent. Dit hoeft geen expert te zijn.
  3. Vraag die persoon 2 suggesties voor de nabije toekomst te geven die een positieve bijdrage kunnen leveren.
  4. Luister naar de suggesties en zeg ‘dank je’

Dus bijvoorbeeld: welke twee suggesties heb je voor mij om een betere blogschrijver te worden?

 

Vertrouwen…

We leven in een periode waarin onzekerheid steeds sterker een aanwezige factor is. De roep om vertrouwen en de behoefte daarin wordt daarmee logischerwijze groter. Privé en ook in het werk. Het thema vertrouwen kom ik regelmatig tegen tijdens coaching en training. De boeiende vraag die dan vaak gesteld wordt is ‘maar hoe creëer ik dan vertrouwen?’ Interessante is dat we dan – ook hier – uitkomen bij een paradox. Want, vertrouwen is risico nemen, moed inzetten, lef tonen. Denk maar eens aan wat er door je heen ging aan gedachten en gevoelens met de meest recente beslissing die je hebt genomen (huis, auto, huwelijk, etc.)

David Maister geeft in zijn boek De vertrouwde adviseur een formule die als innerlijk kompas kan dienen:

V=(G+B+I)/E

  • V ertrouwen
  • G eloofwaardigheid; is wat ik vertel en hoe ik dat vertel waar? Zonder leugens (om bestwil) of overdrijvingen.
  • B etrouwbaarheid; Doe ik wat ik zeg? Kom ik mijn afspraken na, iedere keer weer?
  • I ntimiteit; Durf ik me kwetsbaar op te stellen en persoonlijke zaken op tafel te leggen?
  • E gocentrisme; wiens belang staat voorop? Dat van mij of dat van de ander?

Niet alleen rekenkundig is de E een bepalende factor. Hoe lager de E, hoe groter de V. Over het hoe hierin beschrijft hij 5 fasen, stappen. Deze dienen – steeds weer – genomen te worden.

  1. Contact leggen; de ander ervaart dat het de moeite waard is te praten over een probleem èn dat met jou te doen.
  2. Luisteren; het recht verwerven samen ideeën te gaan verkennen.
  3. Inkaderen; de onderwerpen in problemen van de ander uitkristalliseren en verhelderen.
  4. Visie ontwikkelen; wat willen we bereiken en hoe?
  5. Toezeggingen doen; wederzijdse verwachtingen en acties bepalen.

Het (levens)pad dat we bewandelen is een route. Welke route we nemen, bepalen we zelf. Onderweg zijn we met anderen of komen ze op ons pad. Bij sommige wandelroutes is extra vertrouwen nodig omdat het risico groot lijkt. Devies: stap-voor-stap, geniet vooral van het uitzicht en begin met een makkelijke route, of toch niet…

Energy drink…

Al terug van zomer vakantie? Wanneer je dit leest hoogstwaarschijnlijk wel. Batterij opgeladen? Die van mij in ieder geval wel.

Een van mijn doelstellingen in 2011 is ook dit jaar minimaal 3 trainers aan het werk te zien en daarvan te leren. Is inmiddels gerealiseerd. Mede daarom heb ik – vlak voor mijn vakantie – geassisteerd bij een training Mastering Your Leadership. Boeiend twee collega trainers aan het werk te zien en hoe zij zaken aan- en oppakken. Daarbij ook m’n eigen denken, voelen en doen weer onder ogen gezien. Verrijkend.

Tijdens de training had ik een toevallige en bijzondere ontmoeting met iemand buiten de training. Zij vertelde over Remco Claassen en zijn boek IK. Dit soort handwijzigingen uit het universum pak ik graag op en ben het boek gaan lezen. Veel bekende aspecten over persoonlijk leiderschap worden aangehaald. Wat is effectief leiderschap in één zin? IK definieert het als volgt:

‘…weten wie je bent, wat je wilt en dat transformeren in voordeel voor anderen.’

Wat mij weer aansprak is het belang van een persoonlijke missie. Missie geeft richting en energie. In het boek geven ze een praktische aanpak om tot een persoonlijke missie te komen en wordt een verband gelegd met Einstein’s E=MC2.

  • Energy =
  • Mission (wat wil ik?) x
  • Character (wie ben ik?) x
  • Competences (wat kan ik?).

Meteen m’n eigen missie onder de loep genomen… lekker hoor, zo’n slokje energie.

Wat is jouw missie? Waar krijg jij energie van?

Aanwezig…

Ben thans het boek Geweldloze Communicatie van Marshall Rosenberg aan het herlezen en in september een training. Ik realiseer me dat de manier waarop ik communiceer geweldadiger kan zijn dan ik me veelal besef, doordat ik uitdrukkingen gebruik die nodeloos beschuldigend zijn. In dit boek een pakkende quote van Martin Buber:

“Ondanks alle overeenkomsten heeft elke levenssituatie, als een pasgeboren baby, een nieuw gezicht, dat er nog nooit eerder geweest is en nooit opnieuw zal komen. Het vraagt een reactie van jou die niet op voorhand voor te bereiden is. Het vraagt niets van wat al gebeurt is. Het vraagt aanwezigheid, verantwoordelijkheid; Het vraagt jou.”

Het doet me denken aan Zan Shin. Zan Shin is de Japanse karakter voor aandacht, aanwezigheid, alertheid. De letterlijke vertaling is overgebleven geest. Deze aandacht draagt er aan bij dat we in het nu zijn en intuïtief handelen. Het zoals met zoveel aspecten in ons leven een paradox. Aan de ene kant is zan shin alertheid en scherpte. Aan de andere kant rust – ontspannen bewustzijn. Vanuit budo en samurai kan zan shin het verschil betekenen tussen leven en dood.

Motivatie upgrade…?

Rond het ingaan van de tweede helft van de 20e eeuw is in de wetenschap onderzoek gedaan naar extrinsieke en intrinsieke motivatie. Vele organisaties en bedrijven lijken de waardevolle inzichten hieruit niet op te merken – of is er iets anders aan de hand? Willen we echt willen groeien dan dienen we te leren van de wetenschap, de bevindingen tegen het licht houden en toepassen.

Iedereen wordt ‘bestuurd’ vanuit motivatie. Uit historisch oogpunt onderscheidt Daniel Pink in zijn boek Drive twee vormen van besturing van motivatie:

  • Motivatie 1.0; Periode van oudheid tot aan industriële revolutie. Oorspronkelijk en basaal. Drijfveer is overleven.
  • Motivatie 2.0; aansluitende periode tot aan jaar 2000. Hoge mate van routinematige taken. Sturen door middel van straffen en belonen. Vraagt om volgzaamheid. Vooruitgang en resultaten en worden afhankelijk van en bevorderlijk voor gedrag gebaseerd op extrinsieke verlangens en beloning. Daniel Pink noemt dit type X-gedrag.

Nu, in het begin van de 21ste eeuw, lijkt ons denken over wat en hoe we doen te vragen om een upgrade van Motivatie 2.0 naar 3.0. Niet in de laatste plaats omdat in ons huidige leven vanuit diverse facetten een groter beroep wordt gedaan op creativiteit. Wat hieraan bijdraagt is gedrag dat van binnenuit gedreven wordt, intrinsiek. Type I-gedrag. Motivatie 3.0 wordt gevoed door drie fenomenen:

  • Autonomie; de ruimte, vrijheid over 4 T’s
    • Taak; wat
    • Tijd; wanneer, moment
    • Team; wie
    • Techniek; hoe
  • Meesterschap; Beter worden in iets wat er voor jou toe doet
  • Zingeving; Mensen zijn van nature naar op zoek naar iets dat voorbij gaat aan henzelf

Wat hiervoor nodig is, is dat we het accent verschuiven van resultaatdoelen naar leerdoelen. Mensen die werken aan leerdoelen vanuit motivatie 3.0 bereiken betere resultaten. Relatief recente wetenschappelijke bevindingen onderschrijven en bewijzen dit. Aardig voorbeeld in deze context is wellicht Wikipedia. Nog dagelijks groeit de meest geraadpleegde informatiebron ter wereld vanuit persoonlijke intrinsieke interesse en ambitie zonder dat er ook maar enige extrinsieke beloning tegenover staat. Zelfs het ‘machtige’ Microsoft heeft de verdere ontwikkeling van haar eigen encyclopedie Encarta gestaakt. Simpelweg omdat van deze concurrentie niet te winnen valt.

Maximalisatie van zingeving als ambitie en leidraad dient een plaats in te nemen naast winstmaximalisatie. Sterker nog, misschien is winstmaximalisatie wel de logische en prettige bijkomstigheid motivatie 3.0

Welke versie van motivatie herken je in jouw omgeving? En, ben je toe aan een upgrade?

Vitamine-A..!

Eerder deze week heb ik bij Kwik-Fit in Leiden een barstje in de voorruit van m’n auto laten repareren. Mocht van mijn regionale verzekering Univé . Die me overigens snel en effectief hebben geinformeerd nadat ik ze belde met de vraag ‘wat te doen…?’. Na de ruitreparatie komt de Kwik-Fit man op mij af en zegt ‘meneer Krijger, uw auto is gereed. Zal ik hem naar buiten rijden of doet u dat zelf?’ Een kleine verbazing bekroop me ‘Gôh, hij weet m’n naam.‘ Met een glimlach op mijn gezicht reed ik de garage uit.

Dacht daarna meteen aan de uitdrukkingen gewone dingen ongewoon goed doen en mond-op-oor reclame uit de inspirerende training van Ton Planken. Vanuit oplettendheid en nieuwsgierigheid kan je aandacht persoonlijk maken en daarmee het verschil.

Vitamine-A noem ik dat. Klanten hebben dat nodig.

Huishouden…?

Wat is jouw beeld als je het woord ecologie hoort? Wanneer ik tot voor kort dit woord hoorde, kreeg ik meteen associaties met geitenwollen sokken, groen getint denkende mensen. Ben er inmidels wel achter dat deze gedachten voortkomen uit m’n opvoeding en me vooral beperken.

Ecologie betekent letterlijk ‘leer van het huis’, naar de Griekse woorden oikos (huis) en logos (leer). Een definitie van ecologie is ‘kennis van relaties van organismen en hun omgeving’. Hier doen we in wezen allemaal aan.

Ben in deze herfstdagen gedoken in de boeken Theory U en Web of Life. Via LinkedIn bij een video fragment gekomen van een interview met Fritjof Capra. Boeiend hoe helder, weloverwogen en eenvoudig hij zijn idee uiteenzet. Voor mij geeft het hernieuwd besef  en perspectief over de  naam GradiorVisionFocus en Dynamiek uit Interactie die ik eind 2003  gekozen heb. 

Hoe is het met jouw huishouden?

Inspiratie…

Zet ik zojuist de nieuwe ‘spreuk van de maand’ verderop rechts in de kantlijn en loop wat heen en weer in de woonkamer. Ergens achter in mijn hoofd zit de gedachte dat ik een nieuw item voor de blog wil maken. Zie ik – terwijl ik loop – het kleine boekje ‘Inspiratie van dag tot dag’ van Stephen Covey liggen. Ik sla 30 augustus open en lees het volgende: 

“We hebben meer behoefte aan visie en richting dan aan een kaart van het te verkennen terrein. Meestal weten we niet wat we we nodig hebben om er doorheen te komen. Veel hangt af van ons beoordelingsvermogen op het moment zelf. En dan laten we ons leiden door een innerlijk kompas.”

Dit verwijst dan weer naar betreffende bladzijde in 7 Eigenschappen van Effectief Leiderschap. Voor mij een prettige manier van mijn zaag scherp houden. Welke kant wijst jouw innerlijk kompas op?