Categorie archief: Training

Leren leren…

Een van mijn jaarlijkse doelstellingen is van 4 trainers een training bij te wonen. Andere trainers doen dingen op hun manier, waar ik weer van kan leren en wat mijn traningen dan mogelijk weer ten goede komt. Leren leren. In mijn ogen – en die van mijn deelnemers – draagt dat bij aan mijn professionaliteit.

Op 14 en 15 oktober had ik weer zo’n beleving. Moriteru Ueshiba was in Nederland, de kleinzoon van de grondlegger van aikido. Deze kleinzoon is overigens reeds de 60 gepasseerd. Hij geldt als het voorbeeld voor aikido in de wereld. In het Japans is zijn formele titel doshu. Extra bijzonder om zijn voorbeeld te zien. Met name de rust en eenvoud vielen mij op. Een moment was voor mij indrukwekkend en dat had in wezen niets met die les te maken maar vooral met leiderschap.

Op een gegeven moment maakte hij een gebaar waarmee hij bedoelde of de deelnemers meer ruimte wilden maken voor zijn uitleg en voorbeeld. Een van de deelnemers begreep dit als dat hij werd uitgenodigd om met de doshu te oefenen. Op een non-verbaal grappige manier liet de doshu blijken dat dit niet de bedoeling was. Dit gaf een enig gelach bij de andere deelnemers. Daarna gebeurde het. De doshu zag in dat die deelnemer de communicatie anders had geinterpreteerd en begreep de kant van de deelnemer. Hij nodigde alsnog die deelnemer uit met hem te oefenen. Daarmee (h)erkende hij in wezen dat de interpretatie van de deelnemer OK was en beloonde hij in mijn ogen in feite de aanvankelijke alertheid en het initiatief van de deelnemer. Een mooi voorbeeld van waarnemen, omgaan met, en inspelen op signalen uit de omgeving; feedback. In Japan heet dat zanshin.

Daarbij in algemene zin voor dat weekend voor mijzelf een voorbeeld dat wanneer ik iets onderneem, de kans bestaat dat ik langs een onverwachte kant iets zie en leer. De demonstratie van de doshu is op YouTube te zien. Op deze weblog ook een video met een demonstratie.

Advertenties

Nr. 1 in Nederland…

B10nr1Soms zijn er van die prettige bijkomstigheden waar ik extra  blij van wordt. Een van die dingen gebeurde gisteren weer. Een van de opdrachtgevers waar ik reeds geruime tijd met veel genoegen voor werk, is de Boertiengroep. Zij zijn uitgeroepen tot beste HR-adviseur van Nederland.

Bij mij kwam het besef naar boven dat ik hier voor een gedeelte ook aan bijgedragen heb. Het maakte me trots en geeft energie. Nr 1 worden is mooi. Nr 1 blijven is nu de uitdaging.

Belang van training….

Alleen al omdat veel mensen geld krijgen voor de baan waar ze in werken, maakt ze per definitie een professional. Wanneer ik hun leerhouding dan zie, en zie hoe relatief weinig er geoefend wordt, realiseer ik me hoeveel resultaat er nog geboekt kan worden. Ook bij mijzelf. Hoe professioneel je wilt zijn, bepaal je zelf. Training, oefening en coaching is wezenlijk onderdeel van professionaliteit. Daar draag ik graag aan bij. Grappig trouwens dat het Engelse woord practice zowel leren als praktijk betekent.

Vodpod videos no longer available.

Vakantieboek…

Yalom; De TherapeutWe kunnen er niet aan ontkomen: interactie. Alles wat we denken niet te doen en doen heeft effect op onze omgeving. Dat is een gegeven. Niet-communiceren bestaat eenvoudigweg niet. Tijdens trainingen en coaching gebeurt er altijd veel. Soms ook dingen die vooraf niet de bedoeling zijn, maar niet kunnen worden voorkomen omdat ze gewoon gebeuren. Bijvoorbeeld een deelnemer/client wordt boos op mij en uit dat ook. Dit wordt overdracht genoemd. Wat die boosheid met mij doet, hoe ik daarop reageer en zeker wanneer ik boos op de deelnemer wordt, heet dat tegenoverdracht.

Interessant gegeven voor alle trainers en coaches. Voor mij aanleiding (tegen)overdracht met vakbroeders en -zusters te bespreken in inter- of supervisie. Op die manier leer ik dan steeds weer bij over mezelf en m’n vak. Tijdens mijn opleiding TGI was dit onderwerp een vast programma onderdeel. Daarin werd me het boek De Therapeut aangeraden van Irvin D. Yalom. Hij laat een aantal verhaallijnen door elkaar heen lopen met (tegen)overdracht als context. Heb het tijdens de vakantie gelezen. Heerlijk hoe de plot zich in het boek ontvouwd. Werd meegesleept door het boek. Had het zo uit, terwijl ik me gewoonlijk echt tot lezen moet zetten en lang over een boek kan doen. 

Welk boek heb jij in de vakantie gelezen…?

Genieten (2)

winnie the poohOp het moment dat ik het vorige item schreef, kwam een liedje in me op en ik raakte ontroerd: Feelin’ Groovy van Simon & Garfunkel. In 1996 is mijn dochter Tess geboren. Een ingrijpende en bijzondere gebeurtenis in mijn leven. Een van de vele dingen waar we destijds als aanstaande ouders over nadachten was het geboortekaartje. Wat zet je daar dan op?

In ieder geval een plaatje van Winnie the Pooh. Niet in de laatste plaats omdat Winnie zo’n ongecompliceerde levenshouding heeft. Juist deze ongecompliceerdheid in combinatie met de tekst van het liedje maakte het speciaal. Overigens, de officiële titel van dit nummer is The 59th Street Bridge Song.

…I got no deeds to do, no promises to keep
I’m dappled and drowsy and ready to sleep
Let the morning time drop all its petals on me
Life, I love you, all is groovy…

Bijzondere is wellicht dat Tess zich ontpopt in dit beeld. Maar goed, als vader ben ik ongetwijfeld vertroebeld in mijn beeldvorming… Muziek doet altijd veel, het raakt. Tijdens training- of coaching trajecten zet ik in specifieke processen de kracht van muziek in. Prachtig om de effecten mee te beleven. Welke muziek raakt jou?

Lesgeven is leren

Tom aikidoTwee weken geleden belde mijn aikido leraar. Hij was ziek en vroeg of ik de les wilde overnemen. Zoiets doe ik graag. In dit geval geheel onvoorbereid. Een van de deelnemers had een specifieke vraag over een aikido examen dat hij wilde doen. Ik kreeg zijn lijstje met technieken. In hele kleine letterjes stonden ze onder elkaar. Kon ze nauwelijks lezen. Toegegeven, dit ligt aan mij. Sinds enige tijd gebruik ik een leesbril. Maar goed, die had ik niet bij me… Door de beperkingen van het ontbreken van voorbereiding en m’n lezen werd het beroep op m’n intuïtie en ervaring groter. Verder kon ik weer eens volledig m’n improvisatievermogen aanspreken. Ik ga dan op zoek naar verbanden.ri ai

Binnen aikido bestaan talloze technieken. Combinaties van omgaan met de wijze waarop de ander de ‘aanval’ inzet en manier om die energie te gebruiken. Deze technieken staan niet los van elkaar maar worden verbonden door een eenheid van principe, samenhang. In het Japans wordt dit ri-ai genoemd.

Eenheid van principe, ri-ai, zie ik ook terug in de trainingen binnen organisaties als het gaat om thema’s als communicatie, samenwerking. Wanneer samenhang tussen bepaalde zaken wordt ontdekt, geeft dit veelal een dieper inzicht met een groter leereffect als gevolg. Bijzonder om dit weer te ervaren en dat voorbereiding meer ruimte schept voor improvisatie. Les geleerd…

Krijger

grasshopperDe ideeën en principes vanuit aikido gebruik ik regelmatig in coach en trainingstrajecten. In 1997 ben ik met aikido begonnen vanuit mijn langgekoesterde wens uit de eerste helft van de 70-er jaren ‘iets’ met een krijgskunst te doen. Bron van de wens is de TV serie Kung Fu.

Onlangs is David Carradine overleden. Voor mij bracht dit meteen herinneringen aan de tijd dat ik de serie volgde, al dan niet samen met mijn vader. Sinds die tijd hanteert hij te pas en onpas voor mij de bijnaam ‘grasshopper‘ hanteert. Bijzonder, ondanks dat ik me nog steeds ietwat verlegen voel is ik het hem hoor zeggen.

ZanshinTegenwoordig wordt veel gezegd en geschreven over mindfullness en awareness. Aanwezig zijn in het hier-en-nu. De scene uit de Kung Fu serie geeft in mijn idee goed aan waar het om gaat. In Japanse krijgskunst (budo) wordt dit aangeduid met zanshin. Een van de inzichten die ik in de loop van de tijd heb gekregen, is dat mijn familienaam ‘krijger’ voor mij meer betekent dan alleen de naam of het woord. Mijn eigen ontwikkeling is verweven met mijn persoonlijke ontwikkeling als krijger. Zanshin is speelt daarin voor mij de centrale rol.

De deur uit…

Outdoor…zet een andere ‘deur’ open.

Een paar weken geleden had ik het heerlijke genoegen een kick-off van een trainingsprogramma te begeleiden in de Belgische Ardennen. Met elkaar dingen voor elkaar krijgen in een compleet andere context. Juist de context van zowel de omgeving als de oefeningen zetten de deelnemers op een andere manier aan het denken en doen. Perspectief verschuift. Het was weer  indrukwekkend mee te maken wat dit outdoor evement deed voor en met deze mensen en de  groepsontwikkeling. Ont-wikkelen door ‘ingewikkelde’ opdrachten te ontwikkelen. Out-of-the-box denken en doen.

Niet alleen voor de deelnemers maar zeker ook voor mij als begeleider. Heb de laatste jaren wat meer last van hoogtevrees. Leeftijd? Met name als ik me niet met m’n handen kan vasthouden aan iets dat letterlijk houvast geeft. Eng om mijn houvast dan in handen te leggen van iemand anders die me aan een eind touw houdt. Veiligheid ont-dekken door het nemen van risico, voorbij gaan aan angst. Ik ervaar groei en ben trots op wat ik heb gedaan.

 

Situationeel Leiderschap

Blanchard Over LeiderschapOnlangs heb ik voor Blanchard International de open training Situationeel Leiderschap II® (SLII) verzorgd. Het model is toegankelijk en vooral praktisch. Wat mij vooral steeds aanspreekt is hoe leiderschap en leidinggeven in de visie van Blanchard een (h)echte samenwerking dient te zijn. Samen ontdekken, afstemmen en afspraken maken over ontwikkeling en de mate waarin sturing en ondersteuning wordt gegeven op een bepaalde taak of gericht op een doel. Hierdoor wordt het verschil gemaakt tussen samen werken en samenwerking.

Wat was het voor mij als trainer heerlijk dat op de tweede trainingdag het ontslag van Marco van Basten bij Ajax aan de orde kwam. Gezamenlijk hebben we met het SLII model erbij genomen en gekeken waar mogelijk de schoen wringt met de vraag: “Hoe zou jij het aanpakken als je leidinggevende van Marco was?”. Benieuwd? Ik licht het graag toe.

In het boek Over Leiderschap komt SLII aan de orde. Het boek is in feite een gebundeling van alle kennis, inzicht, wijsheid en praktische technieken van meer dan 25 jaar die Ken Banchard in samenwerking heeft opgebouwd.

Leerrendement…

tgi

Deze maand rond ik de opleiding Thema Gecentreerde Interactie (TGI) af. TGI is een krachtige methode voor het leidinggeven aan ontwikkeling van groepen en teams. Een van de centrale methodische uitgangspunten is het dynamisch balanceren. Continu op zoek naar een balans die er eigenlijk nooit is. ‘Balance the never balanced’. Idee is vier factoren steeds een zo gelijkwaardige rol te laten spelen om zodoende de ontwikkeling optimaal te benutten.

  • welzijn en de effectiviteit van de mens als persoon (IK)
  • samenwerkingsprocessen (WIJ)
  • gezamenlijke doelen en taken (TAAK)
  • factoren uit de omgeving (CONTEXT)

Dit dynamisch balanceren bevordert een creatief en vruchtbaar samenwerkingsproces. Bij mijn toepassing van TGI zie en hoor ik dat ik een hoger leerrendement behaal dan voorheen. Leerrendement, juist van belang in deze tijd waarin ook investeringen voor ontwikkeling van medewerkers sterk onder loep worden gelegd. Ik ben benieuwd wat uw visie is op en hoe u omgaat met investeringen in ontwikkeling van medewerkers. Tijdens een constructief gesprek licht ik graag toe hoe TGI voor u voordeel oplevert.