Categorie archief: Uit het veld…

10 jaar vooruit stappen…

Gradior DynamiekOp 11 februari 2004 – de 8ste verjaardag van mijn dochter Tess – schreef ik me in bij de Kamer van Koophandel in Leiden als GradiorVisionFocus. Met dat wat ik heb opgebouwd stap ik nu een volgende decade binnen. Destijds was 2003 een jaar van voorbereiding. In de jaren ervoor en daarna hebben vele mensen geïnspireerd, gesteund en bijgedragen aan wat GradiorVisionFocus nu is en wat nagenoeg onlosmakelijk onderdeel van mijzelf is. Met genoegen wil ik hierbij stilstaan.

Onder die mensen diverse auteurs op het gebied van persoonlijke en organisatie ontwikkeling. Drie stonden voor mij aan het begin en hebben me de ogen verder geopend waardoor ik verder kon kijken dan ik tot op dat moment deed: Ken BlanchardStephen Covey en Peter Senge.

Gradior InteractieDaarbij hebben ook vele mensen in mijn directe omgeving bijgedragen. Bijgedragen aan waar ik nu sta en wie ik ben. Een aantal daarvan hebben in mijn beleving een bepalende rol gespeeld. Ze hebben risico genomen en me voordeel van hun twijfel gegeven. Mede door hen ontstond een route en ontvouwde zich een pad dat ik nog dagelijks bewandel. Om te beginnen Mo, mijn lief, die me nog steeds kritisch naar me zelf laat kijken en een bron van support is. Tom Verhoeven, Henry Kono en Alan Ruddock door wie ik de essentie van aikido ontdekte, contact maken en het voortdurende pad van leren. Niek Sinke die met zijn creativiteit mijn idee naar 2D vertaalde. Recent overleden Theo Verhey van Buddy Netwerk, die me de kans gaf richting vrijwilligerswerk en actieve persoonlijke begeleiding. Bas Wiegmans, toen bij Van Harte & Lingsma, die me op het spoor van Ruth Cohn en Thema Gecentreerde Interactie heeft gezet. Nelleke VeldhuizenYftach Sagiv en Herma Kat. Nog immer voorbeelden als trainers en in leiderschapTom de Veer van Connect International die het als eerste ‘aandurfde’ een coachtraject aan te gaan. Michel Jacobs van ISBW die me mijn allereerste trainingsopdracht gunde. Robert van den Bergh van Blanchard Nederland, toen werkzaam bij VDS, die me de mogelijkheid gaf te certificeren in en trainen met Situationeel Leiderschap II, DiSC, Raving Fans en HBDI. Marielle van der Linden, Anja Stamsnijder en Carolien Tolenaar van de Boertiengroep. Waarbij Carolien letterlijk zei dat ik van een kleine zelfstandige een grote zelfstandige zou worden. Vincent de Klerk die me bij het unieke project binnen het UWV, De Buitenwereld, betrok waar ik me verder kon bekwamen in procesbegeleiding.

Dank aan allen die tot nu toe hebben bijgedragen aan mijn ontwikkeling. Ieder op verschillende momenten en in eigen wijze. En, niet in de laatste plaats de mensen die hun eigen leerervaringen wilde delen via media als LinkedIn. Voor mij steeds een erkenning en voor anderen wellicht een aanleiding voor ontmoeting.  Delen – langs welke weg dan ook – een krachtig fundament voor groei en ontwikkeling.

BeeldVisionFocusNatuurlijk kijk ik ook vooruit. Ontwikkelingen vanuit 70-20-10 als bijvoorbeeld augmented reality en MOOC bieden een onwaarschijnlijke verbreding van leermogelijkheden. Dit betekent in mijn ogen voor alle vakbroeders en zusters dat juist de 10 uit 70-20-10 optimaal benut dient te worden om het totale leerrendement zo groot mogelijk te maken. Het hoe en wat daarin heeft mijn focus. Het lijkt me geweldig dit samen met anderen te ontdekken. De kern voor mij blijft dynamiek uit interactie waarin het steeds weer de uitdaging blijft om persoonlijke grenzen te verleggen.

Wie zichzelf overwint is machtig…
Advertenties

Effectiviteit en rendement met trainen…

In hun onderzoek getiteld Training and Transfer hebben Mary Broad en John Newstrom aangetoond dat de rol van de leidinggevende van vitaal belang is wanneer training effectief dient te zijn en te resulteren in daadwerkelijke gedragsverandering en resultaatsverbetering in de werkomgeving. Vanuit dit onderzoek is een matrix ontwikkeld die aangeeft dat de actie van de leidinggevende de meest belangrijke factor is bij het beïnvloeden van de uitkomsten van een training. Ze keken naar de invloed van drie beïnvloeders in het trainingsproces
  • Deelnemer
  • Trainer
  • Leidinggevende van de deelnemer
Vervolgens onderzochten ze de impact van deze beinvloeders op drie sleutelmomenten in het proces
  • Vòòr de training
  • Tijdens de training
  •  de training
De tabel laat zien dat de top 3 beïnvloeders om trainingen te borgen zijn
  1. De leidinggevende voor de training
  2. De trainer voor de training
  3. De leidinggevende na de training
Deze uitkomsten lijken op het eerste gezicht tegendraads. Want, waarom – vraag ik me in ieder geval af – staat de deelnemer niet in dit rijtje? Het antwoord is dat – los van de betrokkenheid van de deelnemer – zonder de volle betrokkenheid van de leidinggevende zowel vòòr als na afloop van de training en zonder contact tussen trainer en leidinggevende over afstemming van de doelen, opzet en inhoud op de behoefte en verwachtingen van de leidinggevende, de training niet effectief zal zijn.

Nu ben ik sinds 2003 wekelijks in de weer met een of meerdere mensen en hun ontwikkeling. Nagenoeg zonder uitzondering wordt nog steeds aangegeven dat het ontbreekt aan precies dìe betrokkenheid van leidinggevenden. Natuurlijk de goede niet te na gesproken. Frappant is verder dat het betreffende onderzoek dateert uit 1992. Wat zegt dat over het leren over leren als het inderdaad zo is dat in 20 (!) jaar we misschien niet zo heel verder zijn…

Ik hoop van harte dat ik het mis heb. In ieder geval… wat wordt de volgende stap?

Kiezen…

Kiezen… altijd een bepalend aspect in mijn leven. Waarvoor kies ik en waartoe? En wanneer ik voor het ene kies, laat ik (al?) het andere. Hoe weet ik dan –  nadat ik gekozen heb – dat ik de juiste keuze heb gemaakt? Treffende uitspraak hierin van een van mijn trainers uit een recent verleden: 

A choice is never wrong if it’s for the right reason…

We kiezen. Conti-nu, bewust en onbewust. Zoals Krishnamurti ooit aangaf, bepalen we in het heden vanuit het verleden onze toekomst. In het moment heb ik de mogelijkheid te kiezen voor mijn toekomst. Ook al is die slechts een fractie of klein stapje van me vandaan. Toekomst creëren? Ja, maar… Stuwt mijn verleden hierin of remt dat me juist? In hoeverre ben ik me daarvan bewust? Trouwens, niet kiezen is ook een keuze en bepaalt ook mijn toekomst.

Wat mij helpt, is kiezen omdat ik iets wìl doen ten guste van een bepaald doel. Dat doel wordt veelal bepaald door een verwachting die ik bij iets of van iemand (mezelf?) heb. Die verwachting komt voort uit wat ik belangrijk vind omdat… Het antwoord daarop geeft een inkijk in (een stuk van) mijn missie/visie.

Tijdens training en coaching komt dit regelmatig aan de orde. Verhelderen van wederzijdse verwachtingen is in mijn ogen een belangrijke sleutel in effectieve samenwerking. De dilemma’s, gedachten, stemmen  bij het maken van de keuzes lijken dan vaak verrassend op de twijfelscheppende Cheshire Cat uit Alice in Wonderland. Wat ‘zegt’ jouw eigen ‘Cheshire Cat’ op het moment dat je wilt kiezen?

Enig idee…?

Gedachten gaan snel (voorbij). Zeker bij mij. Wanneer ik iets wil gaan doen, helpt het mij enorm wanneer ik overzicht heb over wat er allemaal dient te gebeuren om vervolgens een plan te maken. Niet in de laatste plaats omdat ik nogal snel afgeleid ben door allerlei gedachten, beelden en ideeën die in me opkomen. Overzicht is op diverse manieren te creeren; lijstjes, schema’s. Een van de manieren die voor mij werkt is MindMapping; letterlijk in kaart brengen wat in me opkomt of in kaart brengen op basis van wat er al is.

Hiertoe ooit aangezet door Ton Planken en zijn verfrissende boek SpringPlank naar Creativiteit. Met het hieruit in mijn ontstane enthousiasme een heuse MindMap map aangelegd waarin ik krabbels, artikelen etc. verzamel. Minimaal eens per maand pak ik de map en bekijk de inhoud. Sta dan vaak verbaasd hoe binnen een paar minuten aanvullende dingen naar boven komen en ik verbindingen ontdek tussen verschillende onderdelen. Bijkomend effect is dan ook dat in de dagen erna onderweg nieuwe ideeën en soms ook inzichten verschijnen. Het lijkt een proces te worden dat zichzelf onderhoud. En wellicht het allerbelangrijkste: het is leuk en geeft energie. Gewoon spelen zoals ik dat ken van ‘vroeger’, heerlijk. De – voor mij – pakkende spreuk uit  Zie jij de gorilla? van Richard Wiseman onderschrijft dit.

Je houdt niet op met spelen omdat je oud wordt, je wordt oud omdat je ophoudt met spelen…

Creativiteit is een proces. Het is niet te forceren maar wel te stimu-leren. Hoe dit verder te benutten wordt duidelijk in de training Creativiteit en Resultaat die diverse malen heb verzorgd. Geweldig te zien hoe deelnemers met energie en enthousiasme hun creativiteit aanboren en vergroten.

Energy drink…

Al terug van zomer vakantie? Wanneer je dit leest hoogstwaarschijnlijk wel. Batterij opgeladen? Die van mij in ieder geval wel.

Een van mijn doelstellingen in 2011 is ook dit jaar minimaal 3 trainers aan het werk te zien en daarvan te leren. Is inmiddels gerealiseerd. Mede daarom heb ik – vlak voor mijn vakantie – geassisteerd bij een training Mastering Your Leadership. Boeiend twee collega trainers aan het werk te zien en hoe zij zaken aan- en oppakken. Daarbij ook m’n eigen denken, voelen en doen weer onder ogen gezien. Verrijkend.

Tijdens de training had ik een toevallige en bijzondere ontmoeting met iemand buiten de training. Zij vertelde over Remco Claassen en zijn boek IK. Dit soort handwijzigingen uit het universum pak ik graag op en ben het boek gaan lezen. Veel bekende aspecten over persoonlijk leiderschap worden aangehaald. Wat is effectief leiderschap in één zin? IK definieert het als volgt:

‘…weten wie je bent, wat je wilt en dat transformeren in voordeel voor anderen.’

Wat mij weer aansprak is het belang van een persoonlijke missie. Missie geeft richting en energie. In het boek geven ze een praktische aanpak om tot een persoonlijke missie te komen en wordt een verband gelegd met Einstein’s E=MC2.

  • Energy =
  • Mission (wat wil ik?) x
  • Character (wie ben ik?) x
  • Competences (wat kan ik?).

Meteen m’n eigen missie onder de loep genomen… lekker hoor, zo’n slokje energie.

Wat is jouw missie? Waar krijg jij energie van?

Realiteit…

Wanneer beslissingen genomen  worden over een specifieke ontwikkeling of situatie ‘hoe lossen ik dit op…?’ is het vaak raadzaam zo objectief als mogelijk de realiteit onder ogen te zien. Of dat ook de waarheid is, is een tweede. Want onze realiteit is altijd een momentopname, gebaseerd op dat wat we waarnemen. We nemen waar en reageren door onze mentale modellen doordat we de door Chris Argyris zogenaamde inferentieladder bewandelen.

Vanuit oogpunt van systeemdenken haal ik regelmatig de uitspraak van Albert Einstein aan:

De oplossing voor een probleem ligt vaak op een ander niveau dan waar het probleem zich voordoet

Te veel en te vaak zie ik dat problemen opgelost worden met een – wat ik noem – lapmiddel. Door de waan van de dag wordt zo snel als mogelijk gereageerd en niet verder gekeken. Bijvoorbeeld; Verkoop loopt terug, dus… de verkoopstaf moet een verkooptraining volgen.

In mijn werk vind ik nog steeds één van de boeiende aspecten met de ander(en) te kijken naar wat de ervaren realiteit is en waar die op gebaseerd is. Daaruit komen dan de meest effectieve inzichten, aangrijpingpunten en oplossingen. Denk hierbij ook steeds aan de uitspraak van Yftach Sagiv

The physical universe is your guru

Wat is jouw realiteit?

Vurig leren…

Kortgeleden was ik op een bijeenkomst. Een van de onderdelen was een presentatie van Gerjanne Dirksen van BCL over ons brein en leren. Interessant en boeiend. Te meer omdat ze in de presentatie een aantal aspecten had verwerkt.

Denk eens aan de laatste keer dat je een effectieve leerervaring had waarvan je nu nog kunt zeggen ‘ja, die vergeet ik nooit meer…’. Wat was het dat die ervaring zo effectief maakte? Veel onderzoek is inmiddels verricht naar het effect en het rendement van leren. Een van de benaderingen is dat  bij leren in onze hersenen sterkere en meer uitgebreide neurale netwerken gevormd worden. Zes factoren spelen tijdens het leren een bepalende rol:

  • Emotie; Nieuwsgierigheid, spanning, uitdaging, verrassing en beloning
  • Herhaling; Op 10 momenten in de tijd iets 1x herhalen geeft meer rendement dan op 1 moment 10x
  • Zintuiglijk rijk; Prikkeling van gehoor, ogen, reuk, gevoel (beweging)
  • Creatie; Iets dat zelf bedacht of ontdekt is, wordt langer onthouden
  • Focus; Waar leer ik dit voor en wat levert het me mogelijk op?
  • Voortbouwen; Activeer reeds aanwezige kennis en ervaring en sluit daarop aan

Ik mag zeggen dat ik een goed gevoel voor ritme heb. In de auto met de radio aan had ik de illusie een virtuoos te zijn in dashboard percussie. Spelen op gehoor is voor mij relatief makkelijk. Eind vorig jaar heb ik de lang gewenste stap gezet om percussie te spelen. Tjeerd Klapwijk heeft me het belang laten inzien van het lezen van muziek en de noten. Voor mij een ware hersenkraker. Daarbij stuitte ik ook (weer) op voor mij bekende thema’s in mijn leven als concentratie, fouten maken en moeten vs. willen. Door het oefenen krijg ik het noten lezen onder de knie. Wekelijks letterlijk en figuurlijk aan de slag, geweldig. Electriciteit schiet vurig door m’n hoofd.

 

Bescheidenheid siert…?

Afgelopen donderdag een training klantgericht handelen verzorgd in Noorwijkerhout. Drie boeiende dagdelen met mensen die leergierig zijn en hun grenzen wilden verkennen. Wat een weelde zo te mogen werken.

Mijn oog viel op een onderzetter en met name de tekst. Deze trof me. Vooral de dienstbaarheid, ondersteuning en bescheidenheid die erin doorklinkt. Daarnaast natuurlijk de creativiteit en aandacht waarmee het bedacht is.

Hmm, bescheidenheid expliciet benoemen… paradox?

Vitamine-A..!

Eerder deze week heb ik bij Kwik-Fit in Leiden een barstje in de voorruit van m’n auto laten repareren. Mocht van mijn regionale verzekering Univé . Die me overigens snel en effectief hebben geinformeerd nadat ik ze belde met de vraag ‘wat te doen…?’. Na de ruitreparatie komt de Kwik-Fit man op mij af en zegt ‘meneer Krijger, uw auto is gereed. Zal ik hem naar buiten rijden of doet u dat zelf?’ Een kleine verbazing bekroop me ‘Gôh, hij weet m’n naam.‘ Met een glimlach op mijn gezicht reed ik de garage uit.

Dacht daarna meteen aan de uitdrukkingen gewone dingen ongewoon goed doen en mond-op-oor reclame uit de inspirerende training van Ton Planken. Vanuit oplettendheid en nieuwsgierigheid kan je aandacht persoonlijk maken en daarmee het verschil.

Vitamine-A noem ik dat. Klanten hebben dat nodig.

Goed samen werk maken…

Twee collega’s in het veld zetten zich in voor bijzondere doelen. Ina Smittenberg heeft het 10-jarig bestaan van haar bedrijf Werklust gekoppeld aan Stichting IBISS in Rio de Janeiro. Jasper Wegman gaat naar Argentinië om daar activiteiten te ontplooien voor Stichting Che Amigo.

Jasper wil een Sociaal Trainingsinstituut opstarten. Al ruim een jaar is hij hier mee bezig en de daadwerkelijke uitvoering gaat beginnen. Om zichzelf terug te kunnen verdienen en sociale trainingen te kunnen financieren gaat hij in Buenos Aires seminars geven van 1 dag. Geinsprireerd door Ben Tiggelaar’s MBA in een dag gaat dit een programma worden waar hij de MBA theorie koppelt aan duurzaamheid en eventueel spiritueel leiderschap.

Met Jasper en een paar andere collega trainers gaan we kijken hoe dit verder vorm te geven. Boeiend lijkt me. Ideeen en suggesties zijn van harte welkom