Categorie archief: Uit het veld…

Van vonk naar vuur…

Onlangs heb ik een training Creativiteit en Resultaat verzorgd. Wederom met veel genoegen. Bijzonder mee te maken hoe mensen hun mentale blokkades in het creatieve proces tegenkomen en er mee aan de slag gaan. Een van de onderdelen is toepassen van een mindmap. Vraag die ik kreeg was of er ook een tool bestaat voor op laptop of PC. Aanvankelijk merkte ik dat ik een weerstand had. Mijn ervaring met een eedere tool was dat het nogal bewerkelijk was en mijn creativiteit remde in plaats van stimuleerde.

Met deze bepekerkende gedachte aan de slag. Thuis e.e.a. opgezocht en kwam – bijna logischerwijs – uit bij de site van Tony Buzan, de grondlegger van de mindmap. Daar de tool ter evaluatie binnengehaald. Geweldig wat de mogelijkheden zijn. Inspireerde meteen een mindmap van Gradior te maken. Hierdoor zag ik ook wat een mogelijkheden ik nog kan benutten. Vonk, vlam en vuur. Wil je die zien? Laat me weten. Dan stuur ik een exemplaar toe.

Advertenties

Een leven lang leren…

Bijdragen aan leren zie ik als mijn taak en uitdaging. Aikido is een van de inspiraties voor mij hierin geweest. Niet in de laatste plaats omdat het een van de essenties is vanuit aikido.

Gisteren had ik het genoegen aanwezig te zijn bij een dilpoma uitreiking op Nyenrode. Ik had een groep leidinggevenden een jaar lang begeleid. Een avond vol warmte, tevredenheid, trots en energie. Bijzonder daarbij was een korte toespraak van Paul de Blot (86), een levend voorbeeld van leren als levenspad. Sinds 1979 een bepalend gezicht op Nyenrode.

Dit is de 2e keer deze week dat Paul de Blot ‘ongevraagd’ op mijn pad komt. Wat wil ik hiermee? In ieder geval bevestigt hij voor mij een idee en quote die ik regelmatig hanteer:

“de effectiviteit van de ‘harde’ realiteit wordt bepaald door onze ‘softe’ vaardigheden…”

 De nieuwe publicaties op zijn blog neem ik met genoegen op in deze site.

 

Goed doel…

Een paar jaar geleden heb ik twee jaar vrijwilligerswerk gedaan voor Stichting Buddy Netwerk in Den Haag. Dit begon voor mij – na een eerste gesprek – met een specifieke training. De training is naast een selectiemoment vooral ook bedoeld bewust te maken van de do’s en dont’s in het buddywerk. Daarna ging ik wekelijks op bezoek bij iemand met een chronische ziekte. Vrijwilligerswerk is wel vrijwillig maar niet vrijblijvend. Mensen rekenen op je. Mede door de start van Gradior kon ik dit niet meer passend krijgen in mijn agenda. Dat vond ik jammer, niet in de laatste plaats vanwege de voldoening en dankbaarheid die het me heeft gebracht.

 Wat ik nu wel nog doe is de buddy training begeleiden. Nieuwe enthousiaste mensen die allemaal vanuit hun eigen motieven een stap in het vrijwilligerswerk willen zetten. Ik zie er weer naar uit deze mensen een stap verder te helpen zodat zij anderen weer kunnen bijstaan. Indien je meer wilt weten, licht ik graag toe…

 

Ondernemerschap; kwestie van de boer op…

Ondernemen, iets doen wat je nog niet eerder hebt gedaan, waar je wellicht twijfels over hebt… Ik bewonder mensen die iets oppakken waarover ze verwondering hebben en mogelijkheden zien.

Twee vriendinnen verwonderden zich over het feit dat er op de plaatselijke wekelijkse openlucht markt geen wijn werd verkocht. Terwijl dit in andere veel meer gebruikelijk is. De stoute schoenen aangetrokken, plan gesmeed, handelsnaam bedacht, kraam gehuurd en letterlijk de markt op. De marktbezoekers waren enthousiast.

Een en ander heeft inmiddels geleid tot een serieuze webwinkel met smakelijke wijnen. Belangrijker nog, ze hebben allebei lol in wat ze doen en maken een verschil in hun klantbenadering. Wat ik verder zie is dat het inspirerend werkt voor de mensen in hun omgeving. De bestelde wijn komen ze persoonlijk afleveren. Zelf ervaren? Regelmatig zijn er proeverijen. Ook organiseert La Finca Wines proeverijen voor jouw eigen speciale gelegenheden.

Inmiddels enkele wijnen geproefd. Heerlijk! Hoe zit het met jouw eigen ondernemerschap?

Samenwerking

Deze week heb ik een overeenkomst voor samenwerking afgesloten met New Ratio. Boeiende aan New Ratio is in mijn ogen dat ze zich specifiek richten op het vergroten van klantwaarde en onderscheidend vermogen. Aan de basis staat veelal een effectieve Performance Scan die vrijwel direct laat zien waar de schoen wringt en dus ook waar mogelijkheden en kansen liggen. Een verkorte versie van de scan kunt u meteen doen via de website.

Met New Ratio ben ik nog beter in staat een ander licht te laten schijnen over uw situatie. Bij New Ratio staat de quote van Abraham Lincoln centraal:

‘As our case is new, then we must think anew and act anew’

Coaching nuttig…?

Ten aanzien van de inzet en het effect van coaching bestaat nog wel eens twijfel. Begrijpelijk, want het rendement is bedrijfsmatig veelal niet in cijfers uit te drukken. In de Telegraaf van 23 januari verscheen een artikel dat dit tastbaar maakt. Een onderzoek door de Erasmus Universiteit Rotterdam onder leidinggevenden laat het volgende zien:

  • 70% vond de gesprekken goede investering
  • 85% zag een verbetering van het zelfbeeld
  • 72% kon eerder valkuilen herkennen
  • 70% kon doeltreffender communiceren

In de context van kosten/baten werd een Return On Investment aangegeven van 180%! En dat in tijden van crisis! Als belangrijke effecten werden aangewezen:

  • Hogere productiviteit
  • Minder ziekteverzuim
  • Betere relatie met collega’s
  • Meer zelfinzicht
  • Effectiever behalen van gestelde doelen

Eind januari een coachtraject afgerond waarin deze aspecten weer bevestigd werden. Trots en dankbaar voelde ik me toen ik de aanbeveling las.

Lot uit de loterij…?

Eén van de doelen die ik mezelf dit jaar heb gesteld is twaalf boeken te lezen. Waarom? In mijn beleving is lezen een manier om kennis en de ideëen van anderen te begrijpen en daarmee mijn eigen kijk op dingen te verbreden ten gunste van mezelf en mijn omgeving.

Nu ben ik niet zo’n lezer.  Niet in de laatste plaats omdat ik van mezelf weet dat mijn concentratie vermogen beperkt is. ADHD? Zou zo maar kunnen. Al op de lagere en middelbare school werd me dit duidelijk. Of was het toch gewoon puberale luiheid… Tot voor kort wanneer ik met een boek begon, keek ik eerst hoeveel pagina’s het betreffende boek had. Terwijl ik aan het lezen was voor het einde van ieder hoofdstuk hoeveel pagina’s nog in het hoofdstuk en hoeveel pagina’s nog te gaan in het boek. De leesberg werd steeds groter. Ik ontnam mezelf de leesmotivatie.

Dit jaar maar eens anders. Huidige boek heeft grofweg 450 pagina’s. Verdeeld over een maand is dat 15 pagina’s per dag. Het werkt. Lig nu zelfs voor op m’n eigen schema. Sterker nog, ik beleef het lezen sterker. Als vanzelf ga ik stap voor stap onderweg naar m’n doel. Ik geef mezelf een compliment wanneer ik een stap gezet heb richting mijn doel. Dennis van der Geest noemt dit lootjes ophalen. Hoe meer lootjes, hoe groter de kans op mogelijk het lot uit de loterij.

Het afbreken van een doel in behapbare stappen maakt de reis boeiend, meer dan het resultaat. Hoe ga jij om met jouw doelen?

Topper…?

Een van de bijzondere dingen die op mijn pad is gekomen is Topstarters. Een initiatief van OTIB. Topstarters inspireert jongeren en zet hen aan het denken over thema’s als klantgericht denken, loopbaanontwikkeling en het stellen van doelen. TopStarters is inmiddels uitgegroeid tot een onmisbaar loopbaanproject voor nieuwkomers in het installatievak.

Een boeiend evenement met Dennis van der Geest als ambassadeur in voetbalstadions. Met een volledig productieteam van ruim 30 man iedere keer weer een topprestatie neerzetten. Voor mij persoonlijk een mogelijkheid om binnen een gegeven kader steeds weer nieuwe hoeken en randen te ontdekken en deelnemers verder in beweging te krijgen. Wat Topstarters is, wordt het best duidelijk in de video.

Leren leren…

Een van mijn jaarlijkse doelstellingen is van 4 trainers een training bij te wonen. Andere trainers doen dingen op hun manier, waar ik weer van kan leren en wat mijn traningen dan mogelijk weer ten goede komt. Leren leren. In mijn ogen – en die van mijn deelnemers – draagt dat bij aan mijn professionaliteit.

Op 14 en 15 oktober had ik weer zo’n beleving. Moriteru Ueshiba was in Nederland, de kleinzoon van de grondlegger van aikido. Deze kleinzoon is overigens reeds de 60 gepasseerd. Hij geldt als het voorbeeld voor aikido in de wereld. In het Japans is zijn formele titel doshu. Extra bijzonder om zijn voorbeeld te zien. Met name de rust en eenvoud vielen mij op. Een moment was voor mij indrukwekkend en dat had in wezen niets met die les te maken maar vooral met leiderschap.

Op een gegeven moment maakte hij een gebaar waarmee hij bedoelde of de deelnemers meer ruimte wilden maken voor zijn uitleg en voorbeeld. Een van de deelnemers begreep dit als dat hij werd uitgenodigd om met de doshu te oefenen. Op een non-verbaal grappige manier liet de doshu blijken dat dit niet de bedoeling was. Dit gaf een enig gelach bij de andere deelnemers. Daarna gebeurde het. De doshu zag in dat die deelnemer de communicatie anders had geinterpreteerd en begreep de kant van de deelnemer. Hij nodigde alsnog die deelnemer uit met hem te oefenen. Daarmee (h)erkende hij in wezen dat de interpretatie van de deelnemer OK was en beloonde hij in mijn ogen in feite de aanvankelijke alertheid en het initiatief van de deelnemer. Een mooi voorbeeld van waarnemen, omgaan met, en inspelen op signalen uit de omgeving; feedback. In Japan heet dat zanshin.

Daarbij in algemene zin voor dat weekend voor mijzelf een voorbeeld dat wanneer ik iets onderneem, de kans bestaat dat ik langs een onverwachte kant iets zie en leer. De demonstratie van de doshu is op YouTube te zien. Op deze weblog ook een video met een demonstratie.

Vuur en vlam…

Vuur en vlamRegelmatig komt in mijn training of coaching het thema vuur en vlam aan de orde. Veelal in de context van bijvoorbeeld drijfveren. Nu lees ik het boek Walden van Henry D. Thoreau en kom daarin een pakkend fragment tegen uit het gedicht The Wood Fire van Ellen Sturgis Hooper (1812 – 1848). Frappant weer hoe een metafoor beeldend werkt.

Nooit, klare vlam, mag mij worden ontzegd
Uw dierbare liefde, diep, levensecht.
Wat is behalve mijn hoop ooit zo stralend gestegen?
Wat heeft op geluk na zo diep in het duister gelegen?

Waarom zijt gij verbannen van haarden en zalen,
Gij die wij allen beminnen en gaarne onthalen?
Was uw bestaan te denkbeeldig misschien
Om ’t int het alledaags licht van ons leven te zien?

Maakte uw heldere glans onze ziel deelgenoot
Van verborgen mysteries? geheimen te groot?
Wel, wij zijn veilig en sterk, wij zitten op dit uur
Naast ’t zonder schimmen opflakkerend vuur,
Waar niets ons verblijd of bedroefd, maar vuur ons verwarmd heeft
Aan voeten en handen – en niet naar nog meer streeft;
Bij ’t nuttige houtvuur, compact opgebouwd,
Kunnen wij rustig gaan zitten en slapen in ’t heden,
Niet beducht voor spoken uit ’t duister verleden
Die met ons spraken bij ’t flakkerend licht van oud hout.