Site-archief

Verwachting…?

co-creatieHet einde van zomer komt weer in zicht. Dat brengt in ieder geval een verandering in het weer met zich mee. Andere kleding, lampen weer aan, is de CV-ketel nog in orde, etc. Allemaal herkenbare aspecten die eigenlijk als vanzelfsprekend naar boven komen. Dit zijn van die ‘normale’ gebeurtenissen die laten zien dat we eigenlijk prima kunnen omgaan met veranderingen.

Bijzonder genoeg lukt dit binnen organisaties in mindere mate. Vaak is er nog geen duidelijk beeld van de verandering of is het nut en de noodzaak nog onvoldoende belicht. Erg? Nee hoor. De vraag is: ‘Wat kun je hierin doen?’ Wil en kan je hierin je persoonlijk leiderschap aanwenden? Jazeker!

Een belangrijke dynamiek is die van de 3 V’s:

  • Verandering
  • Vertrouwen
  • Verwachtingen.

Veranderingen creëren in veel gevallen een bepaalde mate van onzekerheid waardoor het (zelf)vertrouwen omlaag gaat. Twijfel over nabije toekomst en onderlinge samenwerking. Waar gaat het heen, hoe zullen zaken zich ontwikkelen?

Wat effect heeft, is samen gericht in gesprek te gaan over de wederzijdse verwachtingen. Met wat jij belangrijk vindt en de visie op de verandering voor ogen, duidelijkheid vragen en geven over wat eenieder verwacht van de ander en wat de ander van jou kan verwachten. Nou is dit niet iets dat iedereen even makkelijk vindt om te doen. Zeker wanneer het interactie met meer dan 2 personen betreft.

Dit kan de aanleiding een korte gerichte workshop te doen. Vaak kan in een ochtend, middag al veel aan duidelijkheid gewonnen worden die de samenwerking en effectiviteit vergroot. Ik kom graag met in gesprek over hoe we dit voor jouw situatie vorm kunnen geven en wat we daarin van elkaar verwachten.

Advertenties

10 jaar vooruit stappen…

Gradior DynamiekOp 11 februari 2004 – de 8ste verjaardag van mijn dochter Tess – schreef ik me in bij de Kamer van Koophandel in Leiden als GradiorVisionFocus. Met dat wat ik heb opgebouwd stap ik nu een volgende decade binnen. Destijds was 2003 een jaar van voorbereiding. In de jaren ervoor en daarna hebben vele mensen geïnspireerd, gesteund en bijgedragen aan wat GradiorVisionFocus nu is en wat nagenoeg onlosmakelijk onderdeel van mijzelf is. Met genoegen wil ik hierbij stilstaan.

Onder die mensen diverse auteurs op het gebied van persoonlijke en organisatie ontwikkeling. Drie stonden voor mij aan het begin en hebben me de ogen verder geopend waardoor ik verder kon kijken dan ik tot op dat moment deed: Ken BlanchardStephen Covey en Peter Senge.

Gradior InteractieDaarbij hebben ook vele mensen in mijn directe omgeving bijgedragen. Bijgedragen aan waar ik nu sta en wie ik ben. Een aantal daarvan hebben in mijn beleving een bepalende rol gespeeld. Ze hebben risico genomen en me voordeel van hun twijfel gegeven. Mede door hen ontstond een route en ontvouwde zich een pad dat ik nog dagelijks bewandel. Om te beginnen Mo, mijn lief, die me nog steeds kritisch naar me zelf laat kijken en een bron van support is. Tom Verhoeven, Henry Kono en Alan Ruddock door wie ik de essentie van aikido ontdekte, contact maken en het voortdurende pad van leren. Niek Sinke die met zijn creativiteit mijn idee naar 2D vertaalde. Recent overleden Theo Verhey van Buddy Netwerk, die me de kans gaf richting vrijwilligerswerk en actieve persoonlijke begeleiding. Bas Wiegmans, toen bij Van Harte & Lingsma, die me op het spoor van Ruth Cohn en Thema Gecentreerde Interactie heeft gezet. Nelleke VeldhuizenYftach Sagiv en Herma Kat. Nog immer voorbeelden als trainers en in leiderschapTom de Veer van Connect International die het als eerste ‘aandurfde’ een coachtraject aan te gaan. Michel Jacobs van ISBW die me mijn allereerste trainingsopdracht gunde. Robert van den Bergh van Blanchard Nederland, toen werkzaam bij VDS, die me de mogelijkheid gaf te certificeren in en trainen met Situationeel Leiderschap II, DiSC, Raving Fans en HBDI. Marielle van der Linden, Anja Stamsnijder en Carolien Tolenaar van de Boertiengroep. Waarbij Carolien letterlijk zei dat ik van een kleine zelfstandige een grote zelfstandige zou worden. Vincent de Klerk die me bij het unieke project binnen het UWV, De Buitenwereld, betrok waar ik me verder kon bekwamen in procesbegeleiding.

Dank aan allen die tot nu toe hebben bijgedragen aan mijn ontwikkeling. Ieder op verschillende momenten en in eigen wijze. En, niet in de laatste plaats de mensen die hun eigen leerervaringen wilde delen via media als LinkedIn. Voor mij steeds een erkenning en voor anderen wellicht een aanleiding voor ontmoeting.  Delen – langs welke weg dan ook – een krachtig fundament voor groei en ontwikkeling.

BeeldVisionFocusNatuurlijk kijk ik ook vooruit. Ontwikkelingen vanuit 70-20-10 als bijvoorbeeld augmented reality en MOOC bieden een onwaarschijnlijke verbreding van leermogelijkheden. Dit betekent in mijn ogen voor alle vakbroeders en zusters dat juist de 10 uit 70-20-10 optimaal benut dient te worden om het totale leerrendement zo groot mogelijk te maken. Het hoe en wat daarin heeft mijn focus. Het lijkt me geweldig dit samen met anderen te ontdekken. De kern voor mij blijft dynamiek uit interactie waarin het steeds weer de uitdaging blijft om persoonlijke grenzen te verleggen.

Wie zichzelf overwint is machtig…

Bevlogen…?

De ongeëvenaarde inspanning en het daverende resultaat van Epke Zonderland in London krijgt de volgende dag natuurlijk ook in NRC.Next ruim de aandacht. Hendrik Spiering belicht in zijn artikel dat we in essentie allemaal Epkes lichaam hebben.

Wat maakt het verschil bij een uitzonderlijke prestatie? Natuurlijk, oefenen, oefenen, oefenen. Met 10.000 uur training is ieder mens in staat specifieke (combinaties van) vaardigheden te internaliseren. Maar goed, dat biedt geen enkele garantie voor resultaten, laat staan Olympisch goud.

Wat hieraan ten grondslag ligt is toewijding. Spiering verwijst onder meer naar de haast onmenselijke inspanningen van Scott en Shackleton tijdens hun poging(en) de zuidpool te verkennen. Shackleton selecteerde zijn expeditieleden op 5 criteria:

  • Optimisme
  • Geduld
  • Moed
  • Idealisme
  • Uithoudingsvermogen

Bij nagenoeg ieder interview met mensen die bijzondere prestaties hebben geleverd, komen deze kwaliteiten naar voren. Hierop voortbordurend denk ik aan vragen die ik mezelf en tijdens training en coaching kan stellen:

  • Hoe scoor je jezelf op deze kwaliteiten op een schaal van 1-10? En
  • Hoe ziet jouw ongeving dat ook zo?
  • Wat zijn de verschillen en overeenkomsten?
  • Wat wil, kan en ga je hiermee doen?

De antwoorden hierop geven voldoende denk- en oefenstof om onze ruimte van handeling en de kans op ‘medailles’ te vergroten.